ខេមរជនក្នុងប្រទេសកម្ពុជា បានទទួលផលអំពីព្រះពុទ្ធសាសនាជាច្រើនយ៉ាង ដូចសេចក្តីដែលនឹងត្រូវសំដែងតទៅនេះ
១- ព្រះពុទ្ធសាសនាទុកដូចជាគ្រឹះស្ថាន ឬមហាមន្ទីរជាទីកើតនៃសិល្បៈ, ទស្សនវិជ្ជា, វិទ្យាសាស្ត្រ និងសីលធម៌គឺប្រពៃណីល្អ។ ព្រះពុទ្ធសាសនាមានអត្ថបទល្អៗច្រើនណាស់សម្រាប់ប្រតិបត្តិដើម្បីរំលត់ទុក្ខនាំមកនូវសេចក្តីសុខ, ជាសាសនាបំភ្លឺ ប្រយោជន៍តាំងពីបច្ចុប្បន្នដល់បរលោក ជាសាសនាឲ្យសិទ្ធិបរិបូណ៌ដល់សត្វលោកគឺមនុស្សនិងតិរច្ឆាន, ព្រះពុទ្ធសាសនាទុកដូចជាដួងប្រទីបមួយដ៏ធំក្នុងលោកសម្រាប់ទ្រោលបំភ្លឺឲ្យមនុស្សលោកឃើញសិល្បៈ, ឃើញផ្លូវបដិបត្តិ, ដើរកាត់តម្រង់ទៅរកសន្តិសុខចម្រើនទាំងបច្ចុប្បន្ននិងបរលោក ជាសាសនាលូករាវរកឃើញមគ្គផលនិព្វានបាន។
ព្រះពុទ្ធសាសនាមានគុណភាពប្រកបដោយប្រយោជន៍ជាច្រើនយ៉ាង ដូចយ៉ាងសេចក្តីចម្រើនឈានលឿនទៅមុខរបស់មនុស្សលោក ក៏ច្រើនតែកើតមកអំពីព្រះពុទ្ធសាសនាជាដំបូង សូម្បីវេជ្ជសាស្ត្រ និង វិទ្យាសាស្ត្រដែលគេរាប់ថាជាវិជ្ជាសម័យថ្មី ក៏កើតមកអំពីអ្នកប្រាជ្ញដែលចម្លងផ្តិតយករបៀបអំពីព្រះពុទ្ធសាសនាខ្លះមិនខាន បើមិនច្រើនក៏តិច។ គ្រប់ប្រទេសទាំងអស់ច្រើនតែទទួលដឹងថា សេចក្តីចម្រើនក្នុងសិល្បៈវិទ្យាសាស្ត្របានទទួលកំណើតអំពីសាសនា។ អ្នកប្រាជ្ញប្រវត្តិសាស្ត្រប្រទេសជប៉ុន បានសរសេរចុះក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រថា "ព្រះពុទ្ធសាសនាជាសាសនានាំសេចក្តីចម្រើនមកប្រគល់ឲ្យប្រទេសជប៉ុន, ព្រះពុទ្ធសាសនាបានបើកទ្វារប្រទេសជប៉ុនដោយទ្រឹស្តីមុនដំបូងបង្អស់ឲ្យប្រទេសជប៉ុនឈមមុខទៅរកសេចក្តីចម្រើន ព្រោះហេតុនោះ យើងជាជាតិជប៉ុននៅចុងប៉ូចបូព៌ាប្រទេស គួរណាស់តែសើររើ សិក្សាអនុវត្តព្រះពុទ្ធសាសនាដោយគោរព មិនត្រូវធ្វេសប្រហែស"។
២-ព្រះពុទ្ធសាសនា ជាអណ្តូងសម្រាប់កើតនៃការសិក្សា ទោះបីការសិក្សានោះពុំបានធំទូលាយដោយមិនទាន់បានអនុវត្ត ក៏អាចចិញ្ចឹមសិល្បៈក្នុងផ្លូវវប្បធម៌របស់ជាតិខ្មែរឲ្យមានជីវិតជាប់ពូជធារមិនដាច់។ ប្រទេសកម្ពុជារបស់យើង ដែលមានការចេះដឹងក្នុងលទ្ធិសាសនាក្តី ក្នុងសិល្បៈណាមួយក្តី ផ្លូវអក្សរសាស្ត្រក្តី សុទ្ធតែកើតអំពីវត្តអារាមរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនាជាដំបូង សូម្បីវិជ្ជាពេទ្យក៏ច្រើនតែកើតមកអំពីបព្វជិតពុទ្ធសាសនិក ទោះបីមានវិន័យហាមមិនឲ្យបព្វជិតធ្វើពេទ្យមើលជម្ងឺក៏ហាមបានដោយក្រណាស់ ដោយហេតុបព្វជិតមើលជម្ងឺឲ្យទទេ មិនបាច់យកថ្លៃ។
៣- វត្តអារាម ជាកន្លែងប្រជុំប្រជាជន ដើម្បីសន្ទនាពីធម៌អាថ៌ ឬពីព្រឹត្តិការណ៍នានាតាមសេចក្តីចេះដឹងក្នុងសម័យនិយមនោះៗ។ វត្តអារាមទុកជារោងរៀនហត្ថកម្មមួយ ក្នុងផ្លូវសិល្បៈ មានរៀនការជាងឈើ ការកសាងវិហារ សាលាជាដើម។ ពូជធារនៃសេចក្តីចម្រើនរបស់យើងដែលមានឈ្មោះជាប់មក ជាប្រទេសមានអក្សរសាស្ត្រ, មានបុរាណវត្ថុជាគ្រឿងបង្ហាញសិល្បៈឲ្យឃើញជាកេរតំណែល, មានប្រជាជាតិជាម្ចាស់ប្រទេស, មានមហាក្សត្រសោយរាជ្យ ក៏ដោយអំណាចគុណភាពនៃព្រះពុទ្ធសាសនាជួយទ្រទ្រង់ ឬថាព្រះពុទ្ធសាសនាជាឃ្លាំងទុកដាក់នូវសិល្បៈព្រមទាំងអក្សរសាស្ត្ររបស់ជាតិ ឲ្យមានជីវិតរស់នៅរហូតមក, រួមសេចក្តីថា "ព្រះពុទ្ធសាសនានាំមកនូវប្រយោជន៍យ៉ាងធំ ឲ្យប្រទេសកម្ពុជាយើង"។
៤-ប្រទេសកម្ពុជាយើង ក៏យើងអាចបានឃើញជាក់ច្បាស់ហើយគឺថា កាលដែលប្រទេសយើងមិនទាន់មានសាលារៀនអក្សរសាស្ត្រក្នុងផ្លូវការនៅឡើយ មានតែវត្តអារាមហ្នឹងឯងជាសាលារៀន, កាលដែលផ្លូវការមិនទាន់មានមន្ទីរពេទ្យព្យាបាលរោគនៅឡើយ មានតែវត្តអារាមជាមន្ទីរពេទ្យសម្រាប់មើលជម្ងឺនៃប្រជាជន, មិនត្រឹមតែមើលជម្ងឺកាយប៉ុណ្ណោះទេ អាចពិនិត្យមើលជម្ងឺចិត្តផងទៀត ព្រោះថាការកើតទុក្ខព្រួយបារម្ភក្នុងផ្លូវចិត្តនេះ ចាត់ជារោគមួយយ៉ាងធំណាស់ វត្តអារាមនៃព្រះពុទ្ធសាសនាឈ្មោះថាជាកន្លែងសម្រាប់រម្ងាប់រោគកាយ-ចិត្ត ដែលមានទុក្ខឲ្យធូរស្រាលក៏មាន ឲ្យជាសះស្បើយទៅក៏មាន។
៥- ក្រុងភ្នំពេញជារាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជាយើងមានវត្តអារាមធំៗ គឺវត្តឧណ្ណាលោម វត្តលង្កា វត្តសារាវ័ន វត្តបទុមវតី ជាដើម ជាវត្តទទួលបន្ទុកនៃពួកភិក្ខុ-សាមណេរ និងកុមារតូចធំបានច្រើនណាស់។ វត្តនីមួយៗមានភិក្ខុសាមណេរ និងកុមារ ដែលស្វះពន្លះចេញអំពីស្រុកខែត្រផ្សេងៗ មកនៅបញ្ចុះជ្រំជាមួយគ្នា ដើម្បីសិក្សារៀនសូត្រ យកចំណេះវិជ្ជា ព្រោះថាក្រុងភ្នំពេញជាទីប្រជុំធំសម្បូណ៌ដោយការសិក្សាជាងទីឯទៀត។ ពួកភិក្ខុដែលមកនៅក្នុងវត្តទាំងនោះបានយូរឆ្នាំ ទាំងមានសមត្ថភាពគ្រាន់បើ ហើយបានធ្វើជាមេកុដិ អាចទទួលចិញ្ចឹមភិក្ខុ-សាមណេរនិងកុមារឲ្យនៅរៀនសូត្រផង ទាល់តែសម្រេចការសិក្សា។ ពួកកុមារដែលមកនៅអាស្រ័យជ្រកកោនក្នុងវត្តជាមួយព្រះសង្ឃនោះសុទ្ធតែជាកូនអ្នកស្រែចំការ ដែលក្រទាល់ទ្រព្យសម្បត្តិ គួរឲ្យអណោចអធម្ម អាណិតអាសូរពួកកុមារកំសត់ទាំងនេះពន់ពេក បើកុំតែមានវត្តព្រះពុទ្ធសាសនា ប្រហែលជាមិនបានទទួលរស្មីការសិក្សាដូចកូនអ្នកមានទ្រព្យទេ ប្រែសេចក្តីថា "កូនអ្នកក្រីក្រធនធាន រស់នៅដោយសារបាយវត្ត" ខំទ្រាំទ្រនៅបំពេញការសិក្សាទាំងរហេមរហាម ទាល់តែសម្រេចផលនៃការសិក្សាបានឡើងឋានៈទៅជាអ្នកមានជីវភាពខ្ពង់ខ្ពស់តាមសមគួរដល់សមត្ថភាពរបស់ខ្លួន ចំណែកខាងឯកូនអស់លោកឥស្សរជន ឬកូនគហបតី មិនត្រូវការមកជ្រកកោននៅអាស្រ័យក្នុងវត្តឡើយ។
កូនចៅរបស់អ្នកក្រីក្រ បានទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះអំពីបព្វជិតពុទ្ធសាសនិកក្នុងឆ្នាំនីមួយៗ បានច្រើនអ្នកណាស់ ដូចយ៉ាងវត្តធំៗ មានកុមារចំនួន៣០០ ឬ ៤០០នាក់ ។ ចំនួនពួកកុមារទាំងប៉ុណ្ណោះ បើជារាជរដ្ឋាភិបាលទទួលយកទៅចិញ្ចឹមវិញ អស់ប្រាក់ថវិកាជាតិ មិនមែនតិចទេ ។ កុមារទាំងនេះឈ្មោះថា រស់នៅដោយអាស្រ័យនឹងម្លប់ព្រះពុទ្ធសាសនា នៅជ្រកកោនក្រោមម្លប់ទង់ព្រះពុទ្ធសាសនា ខំប្រឹងប្រែងសិក្សាទាល់តែបានទទួលលទ្ធផល នៃការសិក្សារបស់ខ្លួន ។ ករណីនេះឃើញថា ព្រះពុទ្ធសាសនា នៅប្រទេសកម្ពុជាយើង មានប្រយោជន៍ដ៏ធំទូលាយ អាចជួយសង្គ្រោះទំនុកបម្រុងដល់ប្រទេសជាតិបាន គឺថា វត្តនៃព្រះពុទ្ធសាសនាទុកដូចជាកន្លែងឧបត្ថម្ភអាហារូបករណ៍មួយដ៏ប្រសើរដល់អ្នកក្រីក្រ អាចចិញ្ចឹមមនុស្សក្រទ័លដែលមិនមានលំនៅជ្រកកោននិងអាហារបរិភោគ ។ វត្តរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា ឈ្មោះថាបានជួយសម្រាលភារៈនៃរាជរដ្ឋាភិបាលឲ្យធូរស្រាលបានច្រើនណាស់។
៦- បព្វជិតពុទ្ធសាសនិក នៅវត្តអារាមគ្រប់ស្រុក មានលោកចៅអធិការគ្រូសូត្រជាដើម ដែលភ្ញាក់ខ្លួនក្នុងការសិក្សាធម្មវិន័យ ហើយបានចុះស្នាមក្នុងផ្លូវសិក្សាតាមសម័យនិយម។ ការសិក្សាច្បាប់ព្រះពុទ្ធសាសនារបស់បព្វជិតពុទ្ធសាសនិកនោះ ជាកម្លាំងមួយដែលនាំឲ្យមានប្រាជ្ញាស្មារតីបរិបូណ៌ នាំឲ្យភ្លឺក្នុងផ្លូវធម៌ផង ផ្លូវលោកផង គឺថា ការសិក្សានោះជួយឲ្យបព្វជិតនោះមានឧត្តមគតិនិងសមត្ថភាព ទាំងពួកឧបាសកជើងវត្តក៏អាចដឹកនាំចិត្ត ឲ្យមានសទ្ធាជ្រះថ្លាក្នុងការកសាងសេនាសនៈសម្រាប់បម្រើព្រះពុទ្ធសាសនាផង បម្រើប្រទេសជាតិផង ។ ដូចយ៉ាងសាលាសិក្សាអក្សរសាស្ត្រ ដែលកើតមានព្រោងព្រាតក្នុងស្រុក-ខែត្រផ្សេងៗ។ មានខែត្រកណ្តាល តាកែវ-ស្វាយរៀងជាដើម ច្រើនតែកើតអំពីចំហាយនៃការសិក្សាព្រះពុទ្ធសាសនា ជាដើមអាទិ៍ គឺថា សាលាសិក្សាទាំងនោះកើតឡើងបានដោយសារស្នាដៃរបស់ព្រះសង្ឃមានចៅអធិការ ឬគ្រូសូត្រជាដើម ណែនាំពួកគ្រហស្ថជើងវត្តឲ្យកសាងដោយឥតមើលបំណាំរាជរដ្ឋាភិបាលឡើយ លុះកសាងហើយជូនប្រគល់សាលាសិក្សានោះដល់រាជរដ្ឋាភិបាលដើម្បីឲ្យរាជការចាត់ចែងរកគ្រូបង្រៀនតាមផ្លូវការតទៅ ដែលអាចគាំពាររាជរដ្ឋាភិបាល ជួយកម្លាំងហិរញ្ញវត្ថុដល់រាជរដ្ឋាភិបាលឲ្យចំណេញថវិកាជាតិបានច្រើនណាស់។
ដំណើរនេះសឲ្យឃើញថា "ព្រះពុទ្ធសាសនា កាលបើបុគ្គលណាបានអប់រំសិក្សាល្អហើយ អាចនាំឲ្យឆ្លុះបំភ្លឺឃើញសារប្រយោជន៍ក្នុងផ្លូវធម៌បានផង ផ្លូវលោកបានផង"។ ព្រះពុទ្ធសាសនា ឈ្មោះថាជាសាសនាជួយពលរដ្ឋប្រទេសកម្ពុជា ឲ្យចេះស្រឡាញ់ប្រទេសជាតិរបស់ខ្លួនបានដោយបរិបូណ៌ ជាសាសនាមានទ្រឹស្តីល្អ អាចជួយសាងវឌ្ឍនធម៌និងសាមគ្គីធម៌របស់ជាតិ ឲ្យកើតមានឡើង។
៧- អក្សរសាស្ត្រខ្មែរ សម្រាប់ប្រទេសយើង បើកុំមានវត្តអារាមនៃពុទ្ធសាសនិក ប្រហែលជាសាបសូន្យអស់ទៅហើយ ព្រោះហេតុនោះ វត្តអារាមឈ្មោះថាជាកន្លែងសម្រាប់រក្សាទុកនូវសិល្បសាស្ត្រ ចិញ្ចឹមអក្សរសាស្ត្រ របស់ជាតិទុកឲ្យរស់នៅ។ អក្សរសាស្ត្រនេះទុកជាពន្លឺរស្មីរបស់ជាតិ កាលបើបាត់អក្សរសាស្ត្រហើយ ជាតិក៏អាប់ឱន សាបសូន្យទៅជាលំដាប់ ដោយហេតុនេះពុទ្ធសាសនានៅប្រទេសយើងឈ្មោះថាជាសាសនាជួយជ្រោមជ្រែងរក្សាទុកនូវអក្សរសាស្ត្រជាតិ។
បព្វជិតពុទ្ធសាសនិក ដែលបានរៀនក្នុងផ្លូវគន្ធធុរៈ គឺរៀនគម្ពីរបាលីព្រះត្រៃបិដក ចេះចាំយល់ស័ព្ទបាលី អាចប្រែពីបាលីមកជាភាសាខ្មែរបានដោយងាយ បានបោះពុម្ពផ្សាយចេញជាសៀវភៅធំ-តូច គគោក សូមអញ្ជើញមើលក្នុងវិជ្ជាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ ព្រមទាំងបណ្ណាគារឯទៀតៗ នឹងឃើញសៀវភៅខ្មែរដេរដាស់រាប់មិនឈ្នះ ។ សៀវភៅអក្សរខ្មែរផ្សាយផ្នែកពុទ្ធសាសនា ចេញព្រោងព្រាតទាំងនេះច្រើនតែកើតអំពីស្នាដៃព្រះសង្ឃ ដែលបានរៀនក្នុងផ្លូវព្រះពុទ្ធសាសនា។ ប្រទេសកម្ពុជាដែលមានវឌ្ឍនធម៌ខាងផ្លូវសិល្បសាស្ត្រ, អក្សរសាស្ត្រ កំពុងរើបៗទៅរកផ្លូវចម្រើនរុងរឿងមកនេះ ដោយកម្លាំងរស្មីនៃព្រះពុទ្ធសាសនាជាប្រាកដ!!
[អត្ថបទរៀបរៀងដោយ ព្រះឧបាលិវង្ស សូរ-ហាយ, ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ ពុទ្ធសាសនា២៥០០]
ថ្ងៃនេះគ្មានអ្នកគ្រប់ខួបកំណើតទេ
កុម្ភៈ 4, 2014 to មេសា 4, 2014 – វត្តមង្គលសោភ័ណ្ឌ ខេត្តប្ល៑រ្ស ប្រទេសបារាំង
សូមនិមន្តនិងអព្ជើាញបុណ្យចូលឆ្នាំតាមប្រពៃណីជាតិខ្មែរ នៅវត្តមង្គលសោភ័ណ្ឌ ខេត្តប្ល៑រ្ស ប្រទេសបារាំង ។ សូមព្រះករុណាគ្រប់ព្រះអង្គនិងញាតិញោមសប្បុរសជនគ្រប់រូប ចូលរួមអោយបានច្រើនកុះករនិងអនុមោទនាយកមគ្គផល រៀងៗខ…
រៀបចំដោយ ព្រះតេជគុណ អួ៑ង សុខ | ប្រភេទ: បុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី, និង, ចលនាជាវវត្តថ្មីនៅខេត្តប្ល៑រ្ស, ប្រទេសបារាំង
0 Comments 0 Likes© 2013 Created by ភិក្ខុធម្មានន្ទ.
មានតែសមាជិករបស់ព្រះពុទ្ធសាសនាខ្មែរប៉ុណ្ណោះ ដែលមានសិទ្ធិបញ្ចេញវិចារ!
ចូលរួម ព្រះពុទ្ធសាសនាខ្មែរ