ស្ពានកោះពេជ្រលង

សូមបញ្ចេញវិចារ!

បញ្ចេញវិចារដោយKEO Pheakdey ក្នុងខែវិច្ឆិកា 22, 2011 នៅម៉ោង 8:41am

ស្ពានមច្ជុរាជតែពពួកមនុស្សប្រភេទសត្វមមាចតែងតែចូលចិត្តរោមភ្ឡើង។

បញ្ចេញវិចារដោយរកសុខ ក្នុងខែធ្នូ 7, 2010 នៅម៉ោង 1:54am

ខ្ញុំ កូណាសូមថ្វាយបង្គំ គុណម្ចាស់ ព្រះមហាភិរម្យ !!!

សាធុ សាធុ សាធុ !!!! ប្រពៃណាស់ទាន សង្ឃដីកា អធិប្បាយពន្យល់យ៉ាងក្បោះក្បាយរបស់
គុណម្ចាស់ស្ដីអំពីស្ពានកោះពេជ្រលង ដែលបណ្ដាលឱ្យបាត់បង់ជីវិតមនុស្សគួរឱ្យសែន
រន្ធត់ក្រៃ ចំនឹងថ្ងៃបញ្ចប់នៃព្រះរាជពិធី បុណ្យអុំទូក បណ្ដែតប្រទីប អកអំបុក និង សំពះព្រះខែ
នាថ្ងៃទី ២២ ខែវិច្ឆកា ឆ្នាំ ២០១០ ព្រមទាំងបានទុកដល់នូវមេរឿនដ៏ជូរចត់ដល់ប្រជារាស្រ្តខ្មែរ
យើងគ្រប់គ្នាសម្រាប់គិតពិចារណា ថាតើស្ពានកោះពេជ្រ ជាអ្នកសម្លាប់ ឬ ក៏ មានអ្នកសម្លាប់
ដោយប្រយោល បានជ្រើសយកទីស្ពានកោះពេជ្រនេះដើម្បីសម្លាប់ខ្មែរ? រួចហើយទើបអាច
បណ្ដាលឱ្យមានឈ្មោះអាក្រក់ ដាក់ងារស្ពានកោះពេជ្រ ស្ពានចង្រៃ ឬ ស្ពានលង..... គួរឱ្យ
សិក្សានិងចងចាំទុកទៅអនាគត ប្រសិនបើអ្នកសម្លាប់បានត្រៀមលក្ខណៈនៅកន្លែងផ្សេង
ម្លេះសមស្ពានកោះពេជ្រដ៏ស្រស់សង្ហាស្អាតនេះនឹងមិនបានក្លាយនិងទទួលនូវភាពអាម៉ាស់
ដោយអយុត្តិធម៌ដូច្នោះទេ ណ្ហើយ ប្រសិនបើពោលដោយខ្លី អ្វីៗក្នុងលោកនេះ គឺ មានកម្មជា
អ្នកចាត់ចែងជាស្រេច ។

សរុបមក នៅក្នុងបំណកស្រាយរបស់គុណម្ចាស់ព្រះមហាភិរម្យ ខ្ញុំកូណា ខ្ញុំបាទ មានទស្សនៈ
ថាអ្នកខ្មែរគ្រប់គ្នាមិនត្រូវដាក់កំហុសឬបន្ទាសទៅលើស្ពានកោះពេជ្រទេ ពិសេសគ្នាឥតវិញ្ញាណ
ទៀតផង ផ្ទុយទោវិញអ្នកខ្មែរដែលរស់នៅម្ដុំស្ពាន គួរណាស់តែសប្បាយអរគុណដល់ស្ពាននោះ
ទើបប្រសើរ ។

រីឯចំពោះធម៌ប្រមាទ គុណម្ចាស់ព្រះមហាភិរម្យបានសំដែងពន្យល់យ៉ាងជាក់ច្បាស់ណាស់ ។ ក្នុងន័យដ៏ទូលំទូលាយនេះ ខ្ញុំ កូណា ខ្ញុំបាទ គ្រាន់តែមានបំណងចង់បន្ថែមដោយពិតថា ប្រសិន
បើមានគ្រោះថ្នាក់ ឬ ដួលបណ្ដាលឱ្យបាត់បង់ជីវិតស្លាប់នៅទីណា កុំមានអារម្មណ៍គិតបន្ទោស
ទៅទីកន្លែងនោះជាអ្នកសម្លាប់អ្នក !! ដូចក្នុងករណីលើស្ពានកោះពេជ្រជាឧទាហរណ៍បញ្ជាក់
ច្បាស់ស្រាប់ ៕

ដោយសេចក្តីគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត

ខ្ញុំព្រះករុណា ខ្ញុំបាទ

រកសុខ

បញ្ចេញវិចារដោយព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែធ្នូ 6, 2010 នៅម៉ោង 2:33am

ការដើរលើផ្លូវថ្នល់ស្រាប់តែដាច់សរសៃឈាមស្លាប់ តើចាត់ជាសេចក្តីប្រមាទឬទេ?
តាមពិត ការដាច់សរសៃឈាមមិនមែនថាត្រូវតែដាច់លើផ្លូវថ្នល់ ក្នុងផ្ទះ ឬ លើអាកាសឡើយ ទោះនៅទីកន្លែងណាក៏អាចដាច់បានដែរ ឲ្យតែដល់ពេលវេលាដែលសរសៃឈាមត្រូវដាច់
ការមានសម្ពាធឈាមខ្ពស់ចាត់ជាជម្ងឺដែលកើតឡើងដោយបុគ្គលនោះខ្លួនឯង ការបរិភោគអាហារច្រើនជ្រុល ការចូលចិត្តរសផ្អែមពេក ជូរពេក ប្រៃពេក ឬ អាហារមានជាតិខ្លាញ់ ច្រើនពេកជាបុព្វហេតុនាំឲ្យកើតជម្ងឺបែបនោះឡើង និយាយរួមថា អ្វីដែលមនុស្សប្រព្រឹត្តអំពើជ្រុល និយមជាពិសេសមិនឈរលើផ្លូវល្មាក់ល្មម(ផ្លូវកណ្តាល) ចាត់ទុកថាជាសេចក្តីប្រមាទ ឬថាជាការសន្សំកម្មអវិជ្ជមានបន្តិចៗម្តងឲ្យកើតឡើងដល់ខ្លួនឯង ការបរិភោគអាហារមានជាតិខ្លាញ់ ច្រើនរាល់ៗថ្ងៃ ជាការសាងកម្មឲ្យដល់សុខភាពខ្លួនឯង នៅទីបំផុត កម្មនោះឯងក៏ហុចផលឲ្យដល់ បុគ្គលនោះ គឺ ការដាច់សរសៃឈាមស្លាប់នៅផ្លូវថ្នល់ ការស្លាប់ដោយដាច់សរសៃឈាមចាត់ ជាកម្មរបស់បុគ្គលនោះឯង រួមទាំងជម្ងឺផ្សេងៗដែលកើតឡើង ដូចជា ជម្ងឺមហារីក ជម្ងឺថ្លើមក្រិន ជាដើម សុទ្ធតែកើតចេញពីសេចក្តីប្រមាទរបស់បុគ្គលនោះៗជាអ្នកមិនយល់មិនដឹងនិងធ្វេសប្រហែសក្នុងការបរិភោគរបស់ខ្លួន ទើបកម្មហុចផលឲ្យបែបនោះ ។
ការដែលបន្ទោសវត្ថុសម្ភារៈណាមួយថាជាអ្នកខុសហាក់បីដូចជាមិនទំនង ព្រោះវត្ថុសម្ភារៈមិនអាច ខិតរំកិលឬធ្វើអ្វីបានទេ ក្រៅតែពីមនុស្សយកវត្ថុសម្ភារៈយកទៅប្រើដោយអវិជ្ជា ឬ ធ្វេសប្រហែល ទើបជាហេតុធ្វើឲ្យបុគ្គលនោះទទួលរងផលដែលកើតចេញពីការធ្វើរបស់ខ្លួន ឬ អ្នកដទៃ ។
សកម្មភាពដែលធ្វើដោយកំហឹង ដោយកម្លៅ ដោយមហិច្ឆតាលោភលន់តែងជះឥទ្ធិពលខ្លាំងក្លាដល់ ជីវិតមនុស្ស ហេតុនោះបានជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ត្រាស់ណែនាំឲ្យបុគ្គលធ្វើសកម្មភាពទៅរកគ្នា ដោយកុសលកម្ម ពោលគឺ សកម្មភាពដែលមានចំណេះជំ​នាញច្បាស់លាស់ក្នុងការធ្វើ ដើម្បីឲ្យកើត ផលល្អដល់ខ្លួនអ្នកធ្វើនិងអ្នកដទៃ ។

បញ្ចេញវិចារដោយព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែធ្នូ 6, 2010 នៅម៉ោង 1:56am

សូមចម្រើនពរ ញោមរកសុខ !
សំណួររបស់ញោមពិតជាល្អណាស់ ព្រោះត្រូវនឹងចម្ងល់មនុស្សនៅសម័យបច្ចុប្បន្ន ដើម្បីជាគ្រឿង ត្រិះរិះពិចារណារឿងសេចក្តីប្រមាទ និង កម្ម អាត្មាសូមចូលរួមចំណែកក្នុងការឆ្លើយចម្ងល់ទាំងអស់នេះ បើត្រូវចិត្តឬមិនត្រូវចិត្តយ៉ាងណាក៏ស្រេចតែការយល់ឃើញរបស់អ្នកមានវិចារណញាណ
សំណួរថា គ្រាន់តែដើរទៅ ស្រាប់តែឡានបុកស្លាប់ ឬ គ្រាន់តែដើរទៅផ្លូវស្រាប់ដាច់សរសៃឈាមស្លាប់ តើនេះជាសេចក្តីប្រមាទរបស់អ្នកស្លាប់នោះដែរឬទេ?
សេចក្តីប្រមាទ ប្រែថា សេចក្តីធ្វេសប្រហែស ពោលគឺ ការដែលគ្មានសតិស្មារតីរលឹកដឹងដល់ សកម្មភាពដែលកំពុងធ្វើ ការបុក ឬ ការជល់បុគ្គលណាម្នាក់ដែលគ្រាន់តែដើរលើផ្លូវឲ្យស្លាប់បាត់ បង់ជីវិតចាត់ជាបរកម្ម ដោយសម្លឹងមើលចេញពីជ្រុងរបស់អ្នកស្លាប់ ព្រោះអ្នកស្លាប់មិនបានធ្វើកម្ម គឺ ការសម្លាប់ខ្លួនឯងនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកដែលធ្វើសកម្មភាពទៅលើអ្នកស្លាប់នោះ គឺ អ្នកបើកឡាន ក្នុងន័យនេះចាត់ជាសេចក្តីប្រមាទរបស់អ្នកបើកឡាន មិនមែនជាសេចក្តីប្រមាទរបស់អ្នកស្លាប់ទេ ដើម្បីបញ្ជាក់ឲ្យយល់ថែមទៀត សូមលើកឧទាហរណ៍ប្រៀបធៀបឲ្យងាយយល់ថា បុរសម្នាក់ជាអ្នក កំពុងតែអង្គុយនៅស្ងៀម ស្រាប់តែបុរសម្នាក់ទៀតយកភ្លើងមកដុតបំពក់ក្បែរបុរសដែលកំពុង អង្គុយនោះ ពេលនេះយើងសួរថាតើបុរសអ្នកអង្គុយនោះក្តៅឬទេ ធម្មជាតិរបស់ភ្លើង គឺ សាយភាយ កម្តៅ ពិតប្រាកដណាស់ថា បុរសអ្នកអង្គុយប្រាកដជាក្តៅ ហេតុដូច្នេះសួរថាតើបុរសអ្នកអង្គុយ នោះជាអ្នកធ្វើកម្ម គឺ ការធ្វើឲ្យខ្លួនទទួលរងកម្តៅនោះឬទេ ឆ្លើយថា អត់ទេ ផ្ទុយទៅវិញ បុរសដទៃទេ ដែលជាអ្នកបង្កកម្តៅនោះឡើង ព្រោះហេតុនោះ ទើបចាត់ទុកថាជាបរកម្ម គឺ ការធ្វើដែលកើតចេញ ពីអ្នកដទៃ ប៉ុន្តែជាសកកម្មរបស់បុរសអ្នកដុត​បំពក់ យ៉ាងណាមិញ អ្នកដែលស្លាប់ដោយឡានបុកដោយ គ្រាន់តែដើរនៅលើផ្លូវចាត់ជាបរកម្ម ពោលគឺ អ្នកដទៃជាអ្នកធ្វើកម្មដោយសេចក្តីធ្វេសប្រហែស មិនប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការបើកបរ ឬ បើកបរលឿនពេក ឬ ឡានដាច់ហ្វាំ្រង ឬ ឥតហ្វ្រាំង ទើបជាហេតុឲ្យអ្នកដទៃស្លាប់ សេចក្តីប្រមាទមាន ២ យ៉ាង គឺ សេចក្តីប្រមាទដែលកើតចេញពី ខ្លួនយើង និង សេចក្តីប្រមាទដែលកើតចេញពីអ្នកដទៃ ករណីហេតុការណ៍ឡានបុកបុរសដែលដើរ លើផ្លូវចាត់ជាសេចក្តីប្រមាទនិងកម្មរបស់អ្នកដទៃទើបជាហេតុឲ្យអ្នកដើរស្លាប់ ឬ ជួនកាលអាចជា សេចក្តីប្រមាទរបស់ខ្លួនអ្នកស្លាប់និងអ្នកបើករថយន្តផង ពាក្យបាលីមួយទៀតថា ឧបច្ឆេទកម្ម គឺ សកម្មភាពដែលជីវវត្ថុ ឬ អជីវវត្ថុផ្តាច់ផ្តិលឬសំឡេះជីវិត ។
ការស្លាប់របស់អ្នកដើរលើផ្លូវដោយគ្រោះថ្នាក់ឡានបុកចាត់ជាអកាលមរណៈ[untimely death] គឺ ការស្លាប់តាយហោង បានដល់ ការស្លាប់ដោយសេចក្តីប្រមាទរបស់អ្នកដទៃ ពោលគឺ ការស្លាប់ដែលមិនប្រព្រឹត្តទៅតាមអាយុកាលរបស់មនុស្ស បើស្លាប់ដោយចាស់ជរា ឬ ស្លាប់ទៅតាម ធម្មតារបស់ជីវិត ហៅថា កាលមរណៈ[timely death or natural death] គឺ ការស្លាប់ទៅតាមអាយុកាលរបស់មនុស្ស ។

បញ្ចេញវិចារដោយរកសុខ ក្នុងខែធ្នូ 5, 2010 នៅម៉ោង 6:16am

ខ្ញុំ កូណា សូមថ្វាយបង្គំ គុណម្ចាស់ ព្រះមហាភិរម្យ!!

ខ្ញុំកូណា សូមប្រគេន សំណួរ ៈ ស្ពានកោះពេជ្រត្រូវបានសាងសង់ដោយមនុស្សសោះ ដល់
មានហេតុភេទគ្រោះថ្នាក់បណ្ដាលឱ្យស្លាប់ជីវិតរាប់រយនាក់ បែរទៅបន្ទាសថាចេះថាចុះរហូត
ដល់ហ៊ានពោលថាស្ពានកោះពេជ្រចង្រៃ ហើយសហាវណាស់ ។ មន្ទិលរបស់ខ្ញុំកូណានៅត្រង់
ថា មនុស្សយើងមានបញ្ញាជាតួសំខាន់ ចុះអ្នកដែលគិតថាស្ពានកោះពេជ្រចង្រៃ តើគាត់បាន
យកមកប្រើប្រាស់គិតពិចារណាឱ្យបានវែងឆ្ងាយដែរឬទេ? ឧទាហរណ៍មួយទៀត អ្នកដែលទទួល
រងគ្រោះដោយបុកឡានគ្នា.... កំពុងតែដើរៗ ស្រាប់តែដួលដាច់សរសៃឈាមស្លាប់នៅលើផ្លូវ
តើយើងត្រូវបន្ទោសដាក់កំហុសទៅលើ ផ្លូវ ឬយ៉ាងណា គុណម្ចាស់ !!!!

ដូចដែលខ្ញុំព្រះករុណាបានប្រគេនថ្វាយខាងលើនេះ សូមគុណម្ចាស់និមន្តបំភ្លឺដើម្បីខ្ញុំព្រះករុណា
បានយល់កាន់តែច្បាស់ តើការប្រហែសធ្វេស និង ប្រមាទពិតជាសេចក្តីស្លាប់ប្រាកដឬទេ ???

ដោយសេចក្តីគោរពដ៍ខ្ពង់ខ្ពស់

រកសុខ