អត្ថបទប្លកជ្រើសរើស (7)

អានត...

ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់ឧប្បត្តិកឡើងក្នុងលោកក៏ដើម្បីប្រយោជន៍សុខដល់សត្វលោក ទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញសច្ចធម៌ ទ្រង់នាំពន្លឺបំភ្លឺផ្លូវដល់សព្វជីវិត នរជនដែលបានទទួលប្រយោជន៍សុខពីសាសនធម៌របស់ព្រះអង្គនាំគ្នារលឹកនឹកដល់ គុណោបការៈ ទើបធ្វើសក្ការៈបូជាតបស្នងសងព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ លាភសក្ការៈជាច្រើនទើបកើតឡើង ប្រសិនបើ សង្ឃសាវ័កជាប់ចំពាក់និងឈ្លក់វង្វេងនឹងលាភសក្ការៈនោះ មិនព្រមសិក្សាគោលការណ៍គឺ សីល សមាធិ បញ្ញាទេ ក៏ឈ្មោះថាជា អាមិសទាយាទ មិនមែនជាធម្មទាយាទឡើយ ។

នៅសម័យមួយ… អានត...

ក្នុងអត្ថបទមុន ប្រិយមិត្រអ្នកអានចង់រិះគន់ស្មេរអ្នកសរសេរម្តងរួចមកហើយ ប៉ុន្តែអាស្រ័យការសិក្សាពុទ្ធធម៌មក បានច្រើន ទើបអាចទប់សតិទប់ចិត្តខ្លួនឯងបាន ម្យ៉ាងទៀត ព្រោះបានអានសេចក្តីដែលស្មេរសរសេរអធិប្បាយ ពន្យល់ហេតុផលទៅទើបស្ងប់ចិត្តវិញ ម្តងនេះស្មេររូបដដែលបានចាប់ប៊ិចមករាយរាប់សេចក្តីសាជាថ្មីទៀត ដែល ពេលនេះមានចំណងជើងថា "បងសិក្ខព្រោះស្រី" ចំណងជើងនេះហាក់បីដូចជាផ្ទុយនឹងអត្ថបទមុនថា "បងបួសព្រោះស្រី" ចិត្តដែលស្ងប់ខាងដើមចាប់ផ្តើមត្រូវអង្រួនម្តងទៀត ទឹកនឹងកាលបើត្រូវកកូរក៏កើត កករឡើង… អានត...

យំ ឧស្សុក្កា សង្ឃរន្តិ អលក្ខិកា ពហុំ ធនំ

សិប្បវន្តោ អសិប្បា វា លក្ខិកា តានិ ភុញ្ជរេ ។

មនុស្សគ្មានបុណ្យខ្វល់ខ្វាយរួបរួមទ្រព្យទុកជាច្រើន មនុស្សមានបុណ្យទោះមានជំនាញឬគ្មានជំនាញក៏ដោយ តែងបានប្រើប្រាស់ទ្រព្យទាំងនោះ ។

រឿងផលរបស់បុណ្យចាត់ជារឿងអស្ចារ្យ ពិបាកនឹងស្ទង់ដឹងនិងស្ទាបស្ទង់បានដោយសតិបញ្ញាធម្មតាណាស់ ប្រហាក់ប្រហែលនឹងរឿងផលរបស់បាបដែលហៅថា កម្មពៀរនោះដែរ ព្រោះជារឿងដែលកើតឡើង បានដោយនឹកស្មានមិនដល់ លុះដល់ចង្វាក់វេលាដែលបុណ្យហុចផលឲ្យ បុគ្គលនោះតែងបានទទួលសេចក្តីសុខ ឬសេចក្តីចម្រើន… អានត...

ហីនំ ធម្មំ ន សេវេយ្យ បមាទេន ន សំវសេ

មិច្ឆាទិដ្ឋឹ ន សេវេយ្យ ន សិយា លោកវឌ្ឍនោ ។

មិនត្រូវប្រព្រឹត្តអំពើថោកទាប មិនត្រូវរស់នៅដោយសេចក្តីប្រមាទ មិនត្រូវប្រកាន់យកមិច្ឆាទិដ្ឋិ មិនត្រូវធ្វើខ្លួន ឲ្យជាមនុស្សបំព្រៃលោក ។

នៅលើលោកយើងនេះ មានសកម្មភាពជាច្រើនដែលមនុស្សប្រព្រឹត្តហើយនាំឲ្យឱនថយថោកទាប មិនដឹកនាំ ពាំយួរខ្សែជីវិតឲ្យរីកចម្រើនជឿនលឿន មានតែនាំឲ្យកើតទុក្ខក្តៅក្រហាយចិត្ត និងថ្នាំងថ្នាក់ចិត្តដោយប្រការ ផ្សេងៗ មិនតែប៉ុណ្ណោះថែមទាំងមានផលផ្តល់ឲ្យុ បុគ្គលនោះទៅកើតក្នុងភពភូមិថោកទាបដែល ហៅថា ទុគ្គតិ… អានត...

ព្រះមហា ជា-ឆាយ វត្តឧណ្ណាលោម

រៀប​រៀង



នមោ តស្ស ភគវតោ អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស

សូម​នមស្ការ​ចំពោះ​ព្រះ​ភគវន្តមុនី អរហំសម្មាសម្ពុទ្ធ​ព្រះអង្គ​នោះ (ព្រម​ទាំង​ព្រះ​ធម៌​នឹង​ព្រះអរិយសង្ឃ) ។

ពេល​នេះ​ជា​ធម្មស្សវនកាល ត្រូវ​តាម​សណ្ដាប់​ប្រវេណី​ពី​បុរាណ​សម័យ នៃ​ពុទ្ធសាស-និកជន​រៀង​រាប​មក ។ អាត្មា​ភាព​បាន​ទទួល​ភារៈ​មក​សំដែង​ធម៌ទេសនា តាម​សម​គួរ​ដល់​កាល​វេលា, ឱកាស​នេះ​សូម​សំដែង​អំពី​ពហុបការ​ធម៌ តាម​ន័យ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ភាសិត ក្នុង​សុត្តន្តបិដក​ទសុត្តរ​សូត្រ គម្ពីរ​ទីឃនិកាយ… អានត...

អត្តនា វ កតំ បាបំ អត្តនា សង្កិលិស្សតិ

អត្តនា អកតំ បាបំ អត្តនា វ វិសុជ្ឈតិ

សុទ្ធិ អសុទ្ធិ បច្ចត្តំ នាញ្ញោ អញ្ញំ វិសោធយេ ។



បាបដែលគេធ្វើហើយដោយខ្លួនឯង នឹងសៅហ្មងខ្លួនឯង បាបដែលគេ

មិនធ្វើហើយដោយខ្លួនឯងរមែងបរិសុទ្ធខ្លួនឯង បរិសុទ្ទនិងមិនបរិសុទ្ធប្រាកដ

ជាក់ច្បាស់ឯងៗ ឯអ្នកដទៃមិនគប្បីសំអាតឲ្យអ្នកដទៃបានឡើយ ។ ៚



កំណាព្យ

រីបុណ្យនិងបាប រែងមានសភាព កើតពីការធ្វើ

គឺខ្លួនរាល់គ្នា សំរេចអំពើ បើជនណាធ្វើ

ជននោះរងផល ។

ផលសុខផលទុក្ខ រែងតែចេញមុខ… អានត...