វាលវដ្ដសង្សារមហាធំធេងធំដោយការកាប់សំលាប់ស៊ីសាច់ហុតឈាមអង្គៀមឆ្អឹងគ្នាគំនុំចងពៀរវេរាមិនដាច់រយះព្រោះតែការញៀនញ៉ាមក្នុងកាមគុណ៥ដែលមានសុខសោមនស្សជាអានិសង្សទីបំផុតក៏រលីងធេងសល់តែផេះផង់លើផែនពសុធាដែលគួរឲសង្វេគនិងនឿយណាយ!។មើលចោះ!ថានៅលើផែនដីមានជីវិតព្រោះតែមិនត្រជាក់ពេកមិនក្តៅពេកធៀបទៅនិងព្រះអាទិត្យតែឥឡូវក្រុមហ៊ុនណាសាបានរកឃើញថានៅ
លើភពព្រហស្បត៍មានបន្សល់ស្លាកស្នាមបញ្ជាក់ថាមានជីវិតរស់នៅលើនោះដែរអញ្ជឹងតើជីវិតទាំងអស់នោះត្រូវព្រាត់ប្រាស់ទៅណាអស់ហើយ?មិនវិនាសដោយសារអកុសលមូលលោភះទោសះមោហះនេះទេរឺ?ផែនដីក…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 30, 2010 នៅម៉ោង 3:21am —
មិនមានវិចារ
ដោយសេចក្តីអាណិតអាសូរដល់សត្វលោកដែលទទួលរងទុក្ខលំបាកដោយកិលេស ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់ សម្រេចព្រះទ័យធ្វើពុទ្ធដំណើរផ្សព្វផ្សាយសាសនធម៌ដែលព្រះអង្គរកឃើញអស់រយៈពេល ៤៥ ឆ្នាំ ដោយគ្មានក្បួន ឬគម្ពីរឡើយ ។
"
សង្ខារទាំងឡាយមិនទៀងហ្ន"ពាក្យត្រឹមប៉ុណ្ណេះជាសច្ចធម៌សម្រាប់ជីវវត្ថុនិងអជីវត្ថុទាំងពួងក្នុងលោកដែល ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់តែងតែត្រាស់រំលឹកដាស់តឿនពុទ្ធបរិស័ទជារឿយៗ អ្វីៗទាំងពួងតែងប្រែប្រួលទៅតាមធម្មតា របស់វា…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 29, 2010 នៅម៉ោង 5:30am —
មិនមានវិចារ
ឥឡូវនេះខ្ញុំកំពុងតែខឹងខ្លាំងណាស់!បន្តិចទៀតខ្ញុំអាចនឹងប្រព្រឹត្តិអំពើមិនគប្បីជាច្រើនយ៉ាងបាន!ខ្ញុំកំពុងតែរងទុក្ខទោសព្រោះតែកំហឹងតើត្រូវធ្វើដូចម្តេច?។ឥឡូវនេះរាគះចិត្តដុតរោលឲខ្ញុំរោលរាលអន្ទះអន្ទែងត្រូវការប្រាថ្នាខ្លាំងណាស់តើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេច?ត្រូវលើកចិត្តឡើងកាន់ការពិចារណាក្នុងអរិយសច្ចះ៤ភ្លាមហេតុនាំឲទាស់ចិត្តនាំឲប្រាថ្នាគឺជាសមុទយសច្ចះមានទិដ្ឋិមានះតណ្ហាឧបាទានរឺព្រោះតែលោភះជាមូលដែលរួមប្រជុំចុះក្នុងតណ្ហា។លោភះជាការជាប់ជំពាក់ក្នុងអារម្មណ៍ទោសះចុះក្នុងអត្ថថាដុតកំលោចឲឈឺផ្សាក្តៅក្នុងចិត្តរឺប្រទ…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 29, 2010 នៅម៉ោង 5:06am —
វិចារ
គម្ពីរ បានដល់ ក្បួនរួបរួមគោលការណ៍ឬគោលគំរូដែលមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ គួរដល់ការកត់ត្រាទុកដើម្បីជាបែបយ៉ាង សម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវនិងបដិបត្តិតាម ។
គម្ពីរមានច្រើនយ៉ាងដូចជាគម្ពីរប្រវត្តិសាស្ត្រ គម្ពីរសាសនាជាដើម ប៉ុន្តែភាគច្រើន ច្រើនតែនិយាយសំដៅដល់គម្ពីរខាង សាសនា សព្វថ្ងៃនេះ មានសាសនាជាច្រើន ដូចជា សាសនាព្រះពុទ្ធ សាសនាគ្រិស្ត សាសនាឥស្លាម សាសនាហិណ្ឌូ ជាដើម សាសនានីមួយៗតែងមានគម្ពីរសាសនារបស់ខ្លួនៗជាក្បួនចារឹកកត់ត្រាពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់សាស្តាដែលជា…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 29, 2010 នៅម៉ោង 3:00am —
មិនមានវិចារ
តាំងពីណាពីណីមកមនុស្សបាននាំគ្នាដាក់និយមន័យឲជីវិតជាហូរហែរឥតឈប់ឈរខ្លះថាជីវិតជាការតស៊ូជីវិតជាការបោកប្រាស់ជីវិតជាឆាកល្ខោនជីវិតជាការសើចនិងយំជីវិតជាបំណុលកម្មជីវិតជាការសងនិងបុលជីវិតជាល្បែងភ្នាល់ជីវិតជាការស៊ីគ្នាជីវិតជាការរស់កំដរធម្មជាតិជីវិតជាសកម្មភាពបន្សុទ្ធកម្មជីវិតជាព្រហ្មលិខិតជីវិតជាផលិតផលរបស់អាទិទេពជីវិតជាសមិទ្ធិផលតណ្ហាជីវិតជាការចងនិងស្រាយជីវិតជាចំណងលោកិយជីវិតជាវិញ្ញាសារធម្មជាតិជីវិតជានយោបាយជីវិតៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗខ្ជិលរាប់ណាស់!!!!!!!!!។ចំណែកព្រះពុទ្ធក៏បានឲនិយមន័យជីវិតនេះ១ឃ្លានិងគេដែរ…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 28, 2010 នៅម៉ោង 3:37am —
មិនមានវិចារ
នោះគឺជាការសំរេចសាលក្រមរបស់តុលាការកម្មដែលបានកាត់ក្តីឲជីវិតគ្រប់គ្នាមានត្រឹមតែខន្ធ៥មិនលើសមិនខ្វះហើយការមានសុខទុក្ខតិចរឺច្រើនខុសគ្នាគឺបានមកពីការសន្សំកម្មក្នុងកុសលកម្មបទ១០រៀងៗខ្លួន។ប៉ុន្តែព្រះបរមនាថទ្រង់ត្រាស់ប្រកាសសំដែងឲយើងស្គាល់ឲបានច្បាស់ពីខន្ធ៥នេះថានេះជារូបនេះជាហេតុនាំឲកើតរូបនេះជាហេតុនាំឲរលត់រូបនេះជានាម(វេទនាសញ្ញាសង្ខារវិញ្ញាណ)នេះជាហេតុនាំឲកើតនាមនេះជាហេតុនាំឲរលត់នាម។រូបជាតួមិនដឹងមានការបែកធ្លាយជាលក្ខណះឯនាមជាតួដឹងមានការបង្អោនទៅកាន់អារម្មណ៍ជាលក្ខណះរូបអាស្រ័យនាមនាមអាស្រ័យរូបបែកគ្នាមិនប…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 28, 2010 នៅម៉ោង 12:09am —
មិនមានវិចារ
អវិជ្ជាជាអ្នកបិទបាំងការពិតលើលោកនេះឯព្រះធម៌គឺជាបច្ចេកទេសរំលាយអវិជ្ជាបំបែកអាថ៌កំបាំងទាំងអស់ក្នុងលោកបានបើកភ្នែកពិភពលោកទាំងមូលឲបានឃើញការពិតដូចជាបាននាំយករបស់ពីទីងងឹតមកទីភ្លឺទៅតាមសមត្ថភាពរបស់បញ្ញារៀងៗខ្លួន។ជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានអាថ៌កំបាំងផ្ទាល់ខ្លួនគ្រាន់តែអាថ៌កំបាំងនោះមានល្អមានអាក្រក់អាថ៌កំបាំងល្អគឺគ្មានអ្វីក្រៅពីគុណធម៌នោះឡើយឯអាថ៌កំបាំងអាក្រក់គឺជាអនុស័យកិលេសនេះឯងដែលធ្វើឲមនុស្សមិនអាចទំលាយចេញក្រៅមកបានរឺលះចោលបានងាយៗឡើយព្រោះជាកិលេសប្រភេទស្អិតតតាត់។ប៉ុន្តែព្រះធម៌គឺអប់រំឲមនុស្សអាចហ៊ានទំលាយរឿងរ៉ា…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 26, 2010 នៅម៉ោង 11:46pm —
មិនមានវិចារ
ទោសនៃការប្រកាន់គឺនាំមកនូវទុក្ខ។វេលាដែលរូបនិងចិត្តចាប់ផ្ដើមរីកចំរើនឡើងហើយទំនាក់ទំនងរវាងបញ្ចវិញ្ញាណនិងមនោវិញ្ញាណបានដំណើរការចិត្តរឺមនោវិញ្ញាណនេះក៏ចាប់ផ្តើមសិក្សារៀនសូត្រពីអ្វីៗជុំវិញខ្លួនតាមរយះបញ្ចវិញ្ញាណដោយផស្សះ(ការប៉ះខ្ទប់រវាងអារម្មណ៍និងវិញ្ញាណ)ធ្វើឲវេទនាការសោយអារម្មណ៍ជាសុខជាទុក្ខនិងមិនសុខមិនទុក្ខកើតឡើង។ការញៀនញ៉ាមក្នុងការសោយសុខវេទនានិងសោមនស្សវេទនាដែលជាអានិសង្សរបស់ខ័ន្ធ៥ធ្វើឲវិញ្ញាណចាប់ប្រកាន់ទៅតែម្តងថាអ្វីៗត្រូវតែជារបស់ខ្លួនហើយបដិសេធចំពោះអ្វីដែលមិនគាប់អធ្យាស្រ័យថាមិនមែនជារបស់ខ្លួនអញ្ចឹងទៅ។ការ…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 23, 2010 នៅម៉ោង 1:31am —
វិចារ
ទាក់ទងនឹងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងឬប្រព័ន្ធរដ្ឋបាលក្នុងកម្រិតណាក៏ដោយ អ្នកដឹកនាំ(បរិនាយក)ចាត់ជាក្បាលម៉ាស៊ីនយ៉ាង សំខាន់ក្នុងការរុញច្រានយន្តការនៃប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងឬរដ្ឋបាលនោះឲ្យប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីប្រយោជន៍ដល់សង្គមមនុស្ស ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងនឹងមានប្រសិទ្ធិភាពទៅបានអាស្រ័យទៅលើបុគ្គលដែលកាន់តំណែងជាអ្នកដឹកនាំនេះ អ្នកដឹកនាំតែង មានអំណាចក្នុងការកំណត់និងអនុវត្តនយោបាយគ្រប់គ្រង ទោះជាកម្រិតជាតិ កម្រិតខេត្ត ស្រុក ឃុំ ភូមិ អង្គភាពឬ អង្គការណាក៏ដោយ អ្នកដឹកនាំតែងមានមុខបាឋនិងតួនាទីក្នុងការគ្រប់គ្រងនិងចាត់ការរហូតដល់រៀបចំផែនការ…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 22, 2010 នៅម៉ោង 9:00pm —
មិនមានវិចារ
ពាក្យថា
រដ្ឋ ជាពាក្យបាលី យើងបានប្រើពាក្យនេះហៅប្រទេសរបស់យើងដូចជា
កម្ពុជរដ្ឋ មានន័យថា
ប្រទេសកម្ពុជា,
រដ្ឋាភិបាល បានដល់
ក្រុមមនុស្សដែលគ្រប់គ្រងប្រទេស ជាដើម ពាក្យថា
រដ្ឋ នេះ មកពីបទវិគ្រោះថា
រឋន្តិ ឯត្ថ នាគរាទយោតិ រដ្ឋំ… អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 22, 2010 នៅម៉ោង 12:00pm —
មិនមានវិចារ
លោកធម៌៨(បានលាភបាត់លាភបានយសបាត់យសសរសើរនិន្ទាសុខទុក្ខ)បថុជ្ជន(ជនក្រាស់ដោយកាម)តែលោកធម៌ពាល់ត្រូវហើយរមែងរំជួយញាប់ញ័រទៅតាមសភាពបញ្ញារៀងៗខ្លួនចិត្តអ្នកខ្លះមានស្នាមដូចគំនូសថ្មរាប់ខែរាប់ឆ្នាំទើបរលប់ដានខ្លះរហូតដល់ទៅចិញ្ចឹមសេចក្តីក្រោធគុំនំគំគួនសងសឹកអស់១ជីវិតស្លាប់យកទៅផងក៏មានហើយថែមទាំងសំគាល់ថាខ្លួនហ្នឹងប្រសើរគ្រាន់បើទៀតផងអត់ដឹងថាខ្លួនចាញ់បោកកិលេសសុទ្ធៗសោះ!។ចិត្តអ្នកខ្លះពេលលោកធម៌ពាល់ត្រូវមានស្នាមដូចគំនូសដីដូចគំនូសទឹកងាយរលប់ដោយបញ្ញាមិនមែនមានន័យថាមិនដឹងអីនោះទេការដែលមិនដឹងអីនេះគឺមានគ្រោះថ្នាក…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 21, 2010 នៅម៉ោង 3:07am —
មិនមានវិចារ
លើលោកនេះតើមានអ្វីសំខាន់ជាងអរិយទ្រព្យ៧ប្រការ(សទ្ធាសតិវីរយះសីលចាគះសមាធិបញ្ញា)នេះទៀតទៅ?មនុស្សបើបានជាកើតឡើងមកហើយបែរជាគ្មានសតិគ្មានការព្យាយាមគ្មានបញ្ញានេះជាប់តាមមកជាមួយទេក៏នឺងបានជាសត្វមនុស្សដែលឥតធម្មសញ្ញា(សញ្ញាមាន៤ជីវិតសញ្ញាអាហារសញ្ញាកាមសញ្ញានិងធម្មសញ្ញា)ជាសត្វអន់ថយ(មនុស្សគឺមនោបូកនឹងឧស្សាហះ)បានរូបជាមនុស្សមកមែនប៉ុន្តែមិនមែនជាមនុស្សមនុស្សោរឺមនុស្សទេវោតែជាមនុស្សនរកមនុស្សប្រេតមនុស្សតិរិច្ឆានទៅវិញ។ព្រោះហេតុនេះទើបព្រះបរមគ្រូទ្រង់ត្រាស់សំដែងថាការបានកំណើតជាមនុស្សជាការក្រ។មនុស្សគឺជាសត្វដែល…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 20, 2010 នៅម៉ោង 3:28am —
មិនមានវិចារ
ទាក់ទងនឹងចំណេះដឹង ដរាបណាបុគ្គលមិនមែនជាសព្វញ្ញូដឹងសព្វដឹងគ្រប់ ដរាបនោះបុគ្គលនៅតែទញ់ទាល់ កាលបើ ទញ់ទាល់មិនដឹង ចូរកុំបិទបាំងទំនញ់ទំនាល់នោះ សូមបើកចិត្តឲ្យទូលាយរំគាយឱកាសឲ្យអ្នកដទៃជាអ្នកចេះដឹងដោះ ស្រាយវិញ គេអាចនឹងដឹងច្បាស់នឹងដោះស្រាយបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ប្រការនេះនឹងនាំឲ្យកើតប្រយោជន៍ដល់អ្នកប្រាថ្នា នឹងយល់ដឹងបាន បើទញ់ទាល់ហើយនៅស្ងៀមវ្ហោះវ្ហើយ តើបានប្រយោជន៍អ្វីពីតុណ្ហីភាពនេះ ឬយល់ថានេះគឺជា ឥរិយាបទរបស់មុនីដែលប្រែថាស្ងប់ស្ងៀមនោះឬយ៉ាងណា តាមការពិត មុនីដែលសុខចិត្តនៅស្ងប់ស្ងៀមព្រោះយល់ដឹង…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 19, 2010 នៅម៉ោង 11:27pm —
វិចារ
ជីវិតជាបុព្វជិតអស់រយះពេល២៥ឆ្នាំតែភិក្ខុនីអង្គនេះនៅតែមានរាគះចំពោះរូបនាងកើតទុក្ខទោមនស្សជាខ្លាំងក៏បានសំរេចចិត្តនាំយកជីវិតនេះទៅដោយខ្សែគោលុះឡើងដល់ចុងឈើហើយចងខ្សែបានមាំទាំស្រេចបាច់នាងបានកើតការត្រិះរិះតិះដៀលដូច្នេះថាហងឯងជាមនុស្សគំរក់ក្រាស់ដោយកាមអញនឹងចងរឹតបំពង់កនាងឯងឲដល់នូវក្តីមរណានាងឯងសមនឹងមានកំណើតនៅអបាយភូមិ៤កំណើតជានរកប្រែតតិរិច្ឆាននឹងអសុរកាយណាស់សមមុខនាងឯងណាស់ហើយដែលមានសីលរបិញរបុញបានកើតទាន់ព្រះមានព្រះភាគតែមិនបានបរិនិព្វាននឹងគេ។នាងតិះដៀលបណ្តើរបញ្ជួនចិត្តត្រិះរិះតាមក្រសែធម៌បណ្តើរនាំឲវិវេគ៣(កាយវិវេគបា…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 17, 2010 នៅម៉ោង 3:29am —
មិនមានវិចារ
ក្នុងល្អាងគុហានៃញកភ្នំមួយជាទីសំងំរបស់ព្រះអរិយះទាំងឡាយក្នុងសីហឡះប្រទេសមានព្រះភិក្ខុសង្ឃមួយអង្គសំងំប្រព្រឺត្តិព្រហ្មចរិយះធម៌ដល់នូវអរិយសីលអរិយសមាធិអរិយបញ្ញាយ៉ាងស៊ប់សួន។តមកមានភិក្ខុកំលោះក្មេងៗពីរបីអង្គនិមន្តមកគង់ក្នុងល្អាងគុហានោះដែរថ្ងៃមួយភិក្ខុក្មេងៗបានជជែកព្រោកប្រាជ្ញពីរឿងរាជកិច្ចខ្លះពីរឿងទឹកដីព្រៃព្រឺក្សាខ្លះបន្ទាប់មកក៏នាំគ្នាពោលសរសើរពីផ្ទាំងគំនូរពីបូរាណដែលគូរជាប់លើជញ្ជាំងខ្លះថាយ៉ាងនេះៗខ្លះថាគួរតែយ៉ាងដទៃវិញមិនអស់មិនហើយទើបនាំគ្នាសួរយោបល់ពីភិក្ខុចាស់ថែមទៀត។សង្ឃទេពអង្គនោះបានពោលតបថាប្រពៃហើយលោ…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 15, 2010 នៅម៉ោង 12:26am —
មិនមានវិចារ
៣.សម្រួមភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ ចិត្ត (សំវរភាព)មនុស្សមានព្រំដែនផ្ទាល់ខ្លួន ២ គឺ ព្រំដែនខាងក្នុងនិងព្រំដែនខាងក្រៅ ព្រំដែនខាងក្នុងហៅជាភាសាបាលីថា
អជ្ឈត្តិកាយតនៈ ព្រំដែនខាងក្រៅហៅជាភាសាបាលីថា
ពាហិរាយតនៈ ព្រំដែនខាងក្នុងប្រកបដោយ
ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ និង ចិត្ត ព្រំដែនខាងក្រៅប្រកបដោយ…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 14, 2010 នៅម៉ោង 11:27pm —
វិចារ
២.មើលឃើញថាមិនស្រស់ស្អាត(អសុភភាព)ក្រសែភ្នែកអសុភភាព បានដល់ ការសម្លឹងមើលអ្វីៗដោយក្រសែភ្នែកទុកស្មើនឹងរបស់មិនស្រស់ស្អាត ផ្សេងពីក្រសែ ភ្នែកសុភភាពទាំងស្រុង ពោលគឺ អ្វីៗដែលសម្លឹងមើលនោះចាត់ជារបស់មិនស្រស់ស្អាត បង្កប់ដោយរបស់បដិកូល ឬស្មោកគ្រោកនៅខាងក្នុង របស់អ្វីក៏ដោយមិនថាមានជីវិតឬគ្មានជីវិតនោះទេ ប្រសិនបើសម្លឹងមើលដោយក្រសែភ្នែកថា ស្រស់ស្អាត របស់នោះឯងជាហេតុជំរុញឲ្យកើតលោភៈគន់រំពៃចង់បានមកគ្រប់គ្រង ប្រសិនបើកើតលោភៈខ្លាំងក្លា មិន…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 14, 2010 នៅម៉ោង 5:51am —
មិនមានវិចារ
២០០ឆ្នាំក្រោយព្រះពុទ្ធបរិនិព្វាន្តទៅព្រះពុទ្ធសាសនារីកចំរើនរុងរឿងយ៉ាងខ្លាំងក្រោមកិច្ចឧបត្ថម្ភរបស់ព្រះបាទធម្មាសោកប៉ុន្តែក៌ត្រូវវិនាសទៅវិញយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយសារស្នាដៃចៅរបស់ព្រះអង្គទៅវិញដែរព្រោះតែការឃុបឃិតជាមួយព្រាហ្មណ៍រាជគ្រូដែលគោរពព្រហ្មញ្ញសាសនាហើយមិនជ្រះថ្លានឹងព្រះពុទ្ធសាសនាចៅព្រះបាទអសោកអន់ព្រះទ័យព្រោះឃើញជីតាបានចំណាយទ្រព្យធ្វើបុណ្យដាក់ទានអស់ស្ទើរគ្មានសល់ក៏បានធ្វើការជ្រែករាជហើយចាប់ព្រះអង្គដាក់ទីឃុំឃាំង។ព្រះបាទធម្មាសោកនៅទីបំផុតសល់តែផ្លែកន្ទួតព្រៃមួយចំហៀងដែលរាជឃ្លាំងបានលបលួចថ្វាយព្រះអង្គសោយ។ប៉ុន្ត…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ថោងនីដាមុនី ក្នុងខែកញ្ញា 14, 2010 នៅម៉ោង 1:47am —
មិនមានវិចារ
ការចូលមកសាងផ្នួសបួសជាបព្វជិតប្រព្រឹត្តព្រហ្មចារ្យមិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ មានមនុស្សជាច្រើនយល់ថា ការបួសគ្រងភេទជាបព្វជិតងាយស្រួល មិនលំបាកលំបិនដោយការរកទទួលទានចិញ្ចឹមជីវិតឡើយ ពេលព្រឹកក៏ស្ពាយ បាត្រចេញដើរបិណ្ឌបាត ញាតិញោមក៏ដាក់បាត្រឲ្យឆាន់រាល់ថ្ងៃ មួយថ្ងៃៗគ្រាន់តែសូធ្យមន្តថ្វាយបង្គំព្រះព្រឹកល្ងាច កិច្ចវត្តប៉ុណ្ណេះមិនជាការពិបាកទេ ប៉ុន្តែមានដែលតាំងសេចក្តីសង្កេតឬសង្ស័យនៅក្នុងចិត្តដែរឬទេថាតើហេតុអ្វីបានជា មានអ្នកបួសហើយបែរជាសឹកទៅវិញរស់នៅក្នុងផ្នួសមិនបានយូរ? ហើយមនុស្សដែលយល់ឃើញយ៉ាងនេះច្រើនតែ…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 13, 2010 នៅម៉ោង 12:47am —
មិនមានវិចារ
ភិក្ខុសង្ឃដែលគ្រងភេទបព្វជិតនិងឃរាវាសដែលគ្រប់គ្រងផ្ទះសម្បែងទោះបីផ្សេងគ្នាដោយឋានៈខាងជីវិតរស់នៅនិង ភេទក៏ដោយ ប៉ុន្តែក៏ដូចគ្នានៅត្រង់ឋានៈនៃភាពជាមនុស្សបុថុជ្ជនដែលនៅមានកិលេស កិលេសមិនខ្លាចញញើត អ្នកណានោះទេ សូម្បីអ្នកនោះគ្រងសំពត់កាសាវពស្ត្រឬជាស្តេចចក្រពត្តិក៏ដោយ បើភ្លាត់ស្នៀតចាលចាញ់ កិលេសក៏ ស្ទុះមកក្រញិចក្រញីភ្លាម ហេតុនោះ ក្នុងឋានៈជាមនុស្សបុថុជ្ជនត្រូវមានវិធីបដិបត្តិ ដើម្បីទប់ស្កាត់មិនឲ្យវាមាន ឥទ្ធិពលលើខ្លួន…
អានត...
បញ្ចូលដោយ ព្រះមហាភិរម្យ ក្នុងខែកញ្ញា 11, 2010 នៅម៉ោង 12:24am —
មិនមានវិចារ