ធម្មានុក្រម

==ទុកៈ ពួក ២==
កម្ម បានដល់ អំពើ,ទង្វើ,សកម្មភាពដែលធ្វើដោយចេតនាទាំងដោយកាយ
វាចា និង ចិត្ត មាន ២ យ៉ាង គឺ
១.អកុសលកម្ម គឺ អំពើអកុសល,អំពើអាក្រក់,អំពើមិនល្អ, អំពើមិន ឈ្លាសវៃ,ទង្វើដែល មិនកើតចេញពីបញ្ញា,អំពើដែលធ្វើឲ្យខូចគុណភាពជីវិត ពោលគឺ សកម្មភាពដែលកើត ចេញពីអកុសលមូល គឺលោភៈ ទោសៈ ឬ មោហៈ ។
២.កុសលកម្ម គឺ អំពើជាកុសល,អំពើល្អ,អំពើឈ្លាសវៃ,ទង្វើដែលកើតចេញពី បញ្ញា ,អំពើដែលលើកស្ទួយគុណភាពជីវិត ពោលគឺ សកម្មភាពដែលកើតចេញពីកុសល មូល គឺ អលោភៈអទោសៈ ឬ អមោហៈ ។

កម្មដ្ឋាន បានដល់ អារម្មណ៍ជាទីតាំងនៃការចម្រើនភាវនា,ទីតាំងនៃការប្រឹងប្រែងហ្វឹកហាត់អប់រំចិត្ត, វិធីហ្វឹកហាត់អប់រំចិត្ត មាន ២ យ៉ាង គឺ

១.សមថកម្មដ្ឋាន បានដល់ កម្មដ្ឋានគឺការហ្វឹកហាត់ចិត្តឲ្យស្ងប់, ការអភិវឌ្ឍសមាធិ ។

២.វិបស្សនាកម្មដ្ឋាន បានដល់ កម្មដ្ឋាន គឺ ការអប់រំចម្រើនបញ្ញាឲ្យយល់ច្បាស់តាមសភាពពិត,ការអភិវឌ្ឍ បញ្ញា ។